دوستانِ رفیق و شفیق!
همونطور که توی دو پُست قبل هم گفتم، من دیگه اینجا از روزمرگی هام نخواهم نوشت و اینجا صِرفاً خبرایی از مالزی رو که به نظرم شاید به درد بعضیا بخوره مینویسم.
روزمرگی های من بعد از هشـــــــت سال، اسباب کشی کردن و رفتن!
اگه کسی قبلاً خوانندم بوده و کامنت میذاشته و میشناسمش، و هنوز هم دوست داره پیگیر این جفنگ نویسی های روزانهء من باشه، لطف کنه با همون نام و آدرسی که قبلاً کامنت میذاشته، کامنت بذاره و بگه تا براش آدرس جدیدم رو بفرستم.
جسارتاً من فقـط به افرادی که میشناسم آدرس جدید رو میدم.
گرچه چیز سِکرتی توی زندگیم ندارم، ولی چون بی پرده از زندگیم و برداشتام از اطرافم میگم، حوصله ندارم بشه مث اینجا و هی ملت به طور خاموش و زیرپوستی و اینا بشینن زندگیم رو زیر و بالا کنن و فک کنن چیز قابل کشفی توش هست و دنبال مُچم باشن که بگیرنش!
آره درسته! مسلمه که خیلی افراد هم تازه اون بلاگ رو کشف میکنن، ولی مسلماً با یه خوانندهء زیرپوستی که از هشت سالِ گذشتهء من خبر داره فرق دارن و دلیلی نداره بی هوا از گذشتهء من(این وبلاگ) بپرن توی حال و آیندم(وبلاگ جدیدم)!! اون کسی هم که روشن بوده همیشه و برام مثل یه دوست بوده، که خب وقتی از گذشتم میدونه، پس این قد حق داره که اگه دوست داشته باشه از حال و آیندم هم بدونه.
پ.ن: من واقعاً شرمندهء اون دوستانِ خاموشی هستم که در دستهء فضولان نبوده اند ولی گرچه من بارها تقاضا کردم، ولی اونا فقط به سبب تنبلی(!)، کامنتی نذاشتن و الان من شرمندشونم که توی دنیای مجازی توانایی این کشف و تمیز دادن رو ندارم و معذورم از آدرس جدید دادن.
