بعد از تعداد زیادی از ایمیلهایی که رسید و پرسیدن در مورد گزارشِ پخش شده از مالزی در ایران، گرچه این پُست مهندس جوان هم پاسخِ معقولی هست به این گزارش، ولی خب بنده هم ترغیب شدم که بسی ابراز وجود کنم!!
واقعاً آدم نمیدونه! یه روز اینا این رو میگن، یه روز این رو پخش میکنن... (اگه از من بپرسن که میگم همه چی سیاسی هس! وگرنه چه دلیلی داره که یه روز مالزی خوب باشه و کلی از اساتید ایران، برا دکتراشون بورس بشن مالزی، و یه روز مالزی بشه تبلیغی که با واقعیت فاصله زیاد داره؟)
بخون بقیه رو اگه میخوای از زبان یک مالزی نشینِ زنده(!)، از مالزی بشنوی...
فقط قبلش یکی به من بگه چرا اینا اسم روزیطلب و عبدالوهابی رو جا به جا نوشته بودن؟ بی خیال! لابد واقعاً از اولش اسم اینا جا به جا شده بوده و ما خبر نداشتیم!!!
نمیگم تمام این گزارش غلط بود یا همش درست بود. فقط تجربیات شخصی خودم رو میگم.
ببین! خرج زندگیِ ما (دو فروند آدم!)، بجز شهریه دانشگاه، ماهی 450 تا 500 تومن بیشتر نمیشه! (حالا فرض کن خونهه توی کی.ال هم باشه و فِرنیش هم باشه و ماهی ٣٠٠-۵٠٠ تومن به این اضافه شه برا این مقوله) حالا کدوم خرجِ نهان، واللو ما هم نمیدونیم!!
اگه میخوان بگن لابد یکی میاد به این خرج ماهیانهه اکتفا میکنه، بعد میاد میفهمه خب وسایل خونه (برای خونه های غیرتجهیز) و وسیله نقلیه خریدن و اینا هم خرج داره و این میشه خرج پنهانشون، واللو خب دیگه چی بگم!!؟ مگه اون آدمی که میخواد این فکر رو بکنه، احیاناً توو ایران، خونه و ماشین به طور خدادادی براش از آسمون افتاده بوده، و نمیدونسته باید یه پولی هم به خاطر اینا بده؟
شهریه دانشگاه هم، توی همون دانشگاه یو.ام هم که اینا هی شکلکش رو نشون میدن، برا کلِ دورهء فوق لیسانس، 6-7 ملیون بیشتر نمیشه. حالو بازم کدوم خرج نهان، واللو ما نمیدونیم!! بیرین از خودشون بپرسین!!
و اما...: در این شکی نیست که این شرکتای پذیرش دانشجو یا اقدام برا ویزای کار و اینا، کلاً زیاد جیب خالی کُن هستن! که خب اونم ایرانی ان! پس: چیش به مالزی؟
کاملاً قبول دارم که سطح تدریس در مالزی متفاوت از ایران هست. مسلماً در مقطع لیسانس، که بیشتر نیاز به سطح تئوری داریم و خب دانشجو هم عموماً آماده خور تشریف داره، ترجیح داده میشه استاد بیشتر بدونه و به راحتی به دانشجو منتقل کنه. اگه این طور باشه، پس در این باب میشه نتیجه گرفته که ایران بهتره. ولی در مقاطع بالاتر هم فک میکنین همچنان نیاز داریم که استاد بگه و ما ... فک نمیکنیم نیاز به تحرکی علمی هم داریم؟
چرا فک میکنیم و میخوایم به زور به ملتمون بقبولونیم که اینا راست نمیگن یا اینی که میگن نیستن؟ اصلاً بحثم روی همین دانشگاه یو.ام هست که اینا هم هی تصویرش رو نشون میدادن...: بابا کجای ایران دیدی دانشجو، مقطع ارشد بخونه و ماهی 300-600 تومن هم پول بگیره؟ حتی نمیگم اونایی که فقط ریسرچ هم هستنا. همین کورس وورک حتی... کافیه طرف سوات علمی و عملی و البته زرنگی کافی رو داشته باشه. این قد پروژه دانشگاهی دارن که طرف میتونه جذب شه و بجز دو صفحه که به سوات و متعاقباً به CVش اضافه میشه، دوزار هم به جیبش add شه! (بازم باید نمونهء عملی روو کنم؟ خب همون بالایی...!)
چرا نمیخوایم قبول کنیم که مقطع فوق لیسانس و دکترا، مقاطع تکمیلی هست، و نیاز به امکانات و بهره ور شدن داریم (که اینجا این رو داره) نه نیاز به آموختن و سوادِ استاد؟
بعدش هم: چرا اینا این طوری کرده بودن؟ یعنی چی هی وسط حرفای ملت بدبخ قطع میکردن و حرف یکی دیگه رو می چسبوندن؟ (مطمئناً هیچ وقت آقای نور، بعد از گفتن "اما" قصد نداشتن که حرفای دکتر رهبر رو بزنن! ولی خب اینا زحمتش رو براشون کشیدن...!)
(در حاشیه: اگه میخوای یه مصاحبه آقای نور (سرکنسولگری سابق ایران در مالزی) رو بخونی، این صفحه ها رو ببنین: ١ و 2 و 3 و 4. درسته من برخوردی از نزدیک با آقای نور نداشتم. ولی تا به حال صحبت نسنجیده ای ازشون نشنیدم و نخوندم. و با این مصاحبه هم کاملاً موافقم)
منم قبول دارم که بچه های کوچیک که میاان،خب هنوز شکل نگرفتن و اینجا هم خب آزادی و جاذبه زیاده و حالا نگیم صددرصد، ولی ٩٠درصد به جاذبه ها میچسبن تا به چیز دیگه ای! اونم برا کسی که از ایران اومده!! ولی آیا میشه بسطش داد به همه؟ یا ایرادی حسابش کرد برا کشورِ اینا؟
گفته بودن برا اقامت خانه دوم، ده ها ملیون پول میذارن و آخر سر هیچی و هیچ جا!... کی گفته؟ اول که برا افراد زیر 50 سال، 90 ملیون بیشتر نمیخواد. دوم هم که بعد از گذروندن مراحل قانونی، اقامت خانه دوم رو میدن. سوم هم که بعد از مدت مقرر، پول هم آزاد میشه و میشه برداشتش کرد.
حالا اگه میخوای بگی با اقامت دائم فرق داره،خب ها! فرق داره! خودشون هم که میگن... بدبختا نیومدن بگن این اقامت دائم هست که...
در کل به نظر من هر کشوری، خوبی داره، بدی هم داره. یه طوری اینا وانمود میکنن انگار مثلاً مالزی جهنمه، ولی اینا دارن از بهشت تبلیغ میکنن! خب بابا! از اول که میخواد کسی بیاد، باید نیگا کنه که داره میره یه کشور آسیایی... نمیخواد بره که امریکا که! مسلمه که اگه کسی با دیدِ امریکا و خرج آسیا بیاد اینجا، یه توو ذوقی میخوره که اون سرش ناپیدا ! ولی خب اینجا آسیاست! و در درجه بعد هم ما مهاجر هستیم. پس نه میشه توقع امریکا رو از اینجا داشت، نه توقع امکاناتِ رفاهی مشابه افرادی که اینجا وطنشون هست. اول و آخر خارجی هستی. پس سعی کن چیشات رو وا کنی و کلاه ات رو هم بچسبی، چون مسلماً هر کشوری تا سودِ خودش تووش نباشه، اقدام به پذیرش دانشجو یا مهاجر نمیکنه...
